Waar is Wallie? -> Erasmus Köln

w

Weihnachtsmarkt Neumarkt

Terwijl in België op 11 november Wapenstilstand wordt gevierd, wordt er in Keulen echt gefeest. Op 11.11 om 11u11 wordt het startschot van de voorbereidingen voor Karneval gegeven. Place to be op 11.11. is de Altstadt: Heumarkt en Altermarkt.

Ik was om 8u naar de les gegaan, maar deze viel weg. Kurt en ik waren dan naar zijn kot gegaan. We hebben daar ontbeten en ons omgekleed om dan richting Altstadt te vertrekken. We hadden er met Eline afgesproken. Pieter moest met het Jugendchor op de Heumarkt zingen. Tegen half 11 waren we ter plaatse. We waren nog net op tijd om hem nog een liedje te zien zingen. Het was superdruk op Heumarkt: iedereen verkleed, met een Kölsch in de hand. De sfeer was echt uniek. Je kan het totaal niet vergelijken met carnaval bij ons. De carnavalsliedjes waren echt wel nog tof (hoewel ik de tekst niet kende). Het was ook fijn dat ik veel bekenden tegenkwam van de FH, van het Erasmusweekend en uit Efferen.

Bij zo een evenement hoort natuurlijk ook Bratwurst. We haalden er een op Altermarkt en bleven daar dan. Daar was er een groot scherm en was het iets minder druk dan op Heumarkt. Tegen 14u hadden we met Pieter en zijn Belgische maten die op bezoek waren afgesproken. Tegen 16u vertrokken we richting Zülpicher Strasse (de plaatselijke Overpoort). De straat stond volledig vol met feestvierders en alle cafés zaten vol. We dronken buiten op een terras een Jägermeister. Tegen 18u was de grote massa al naar huis (of in het ziekenhuis...) en vonden we een danscafé waar er genoeg plaats was. Tegen 21u sloeg de vermoeidheid toe en gingen Kurt en ik naar huis. Pieter en zijn Belgische maten zijn uiteindelijk nog tot 2u gebleven, tot alle cafés gesloten waren

Deze dag was een unieke ervaring: 50 000 feestvierders in het centrum van Keulen! Hoewel ik niet zo een carnaval-type ben, heb ik me echt geamuseerd en genoten van de sfeer. Wel jammer dat er zoveel mensen afgevoerd werden...

Hier nog enkele foto's:

Normaal gezien gingen enkele vrienden voor het weekend op bezoek komen in Keulen, maar door omstandigheden ging dit niet door. Ik was nogal teleurgesteld omdat ik mijn hele weekend had vrijgehouden voor mijn maten.

Daarom hadden mijn ouders beslist dat ze zondag op bezoek zouden komen en dat ze mijn oma gingen meebrengen. Ik wist dat ze rond 10 uur 's morgens zouden arriveren. Ik had de avond ervoor een verjaardagsfeestje en had me eigenlijk overslapen zondag. Ik werd wakker door de bel. Toen ik de deur open deed, zag ik mijn ouders en mijn oma. Plots kwam de grote verrassing: Griet en Kobe waren meegekomen. Ik kon mijn geluk niet op. Het is raar, maar eigenlijk is Kobe degene die ik hier het meest mis. Tijdens de vakantie zag ik hem bijna dagelijks en het is zo een schattig manneke. Het was ook al meer dan een maand geleden dat ik hem nog had gezien.

Toen ik vertrok, kon hij nog niet kruipen. Ik had gehoord dat hij al goed zijn plan trok, maar verschoot toch hoe goed hij al kan kruipen. Het was zalig om hem bezig te zien. In het begin herkende hij mij niet zo goed, maar al snel kwam zijn verlegen lachje tevoorschijn.

Ik was natuurlijk ook heel tevreden dat mijn ouders, mijn oma en Griet er waren! We ontbeten samen en deden daarna een wandeling hier in Efferen. Ze vonden echt dat ik hier heel mooi zit. Kort na de middag vertrokken ze terug naar België, omdat Griet nog moest optreden 's avonds. Het was een kort bezoek, maar het deed me echt deugd. Zo kon ik er weer een tijdje tegen..

Hier nog enkele foto's van het weekend (ik heb ze nog niet allemaal, dus er volgen er misschien nog):

Dit weekend werd georganiseerd door AEGEE, een internationale organisatie die verschillende evenementen organiseert voor Erasmusstudenten. Met een veertigtal buitenlandse studenten en een tiental leiders (allemaal studenten) vertrokken we met de trein richting het Eifelgebied. De Eifel kan je qua landschap wat vergelijken met de Ardennen: veel bossen, heuvelachtig en verschillende meren.

Van de mensen die mee waren kende ik enkel Pieter (met hem had ik afgesproken om samen te gaan) en enkele Spanjaarden. De anderen waren allemaal nieuw. We startten met ‘speeddates’. Het leek in het begin een beetje geforceerd, maar zo leer je elkaar wel direct een beetje kennen en is de eerste stap gezet. Daarna aten we chili con carne. Het was best lekker. Normaal gezien gingen we een nachtelijke wandeling met fakkels doen ’s avonds, maar doordat het mistig en glad was, kon dit niet doorgaan. Daarom deden we een groepsspel. We werden in 5 groepen verdeeld en kregen verschillende opdrachten: een toneelstuk opvoeren, een klerenketting maken, met de groep om ter eerst 3 Kölsch uitdrinken en op het einde moesten de jongens zich in meisjes verkleden en omgekeerd. Ik droeg een skinny jeans van een meisje en geraakte er grappig genoeg in. Ik had zelf nog over J. De jury kon ook mensen een punishment geven: een zakje zuur suikerpoeder met direct een shotje wodka. Het was een zalige avond: veel gelachen en elkaar beter leren kennen. Wel weinig geslapen…

De volgende dag deden we een wandeling van 2u rond het meer. Pieter en ik hadden het ontbijt gemist en waren nog niet echt fris, maar dat beterde wel. Het was wel jammer dat het regende.’s Middags hielden sommigen een siesta, anderen kaartten of speelden gezelschapsspelletjes. Het toffe aan de groep was de grote verscheidenheid aan nationaliteiten: er waren studenten uit Frankrijk, Engeland, Zwitserland, Spanje, Turkije, Bulgarije, Polen, Estland, ja zelfs uit Wallonië! J Er waren niet echt kliekjes, ik heb met de meesten wat contact gehad.

’s Avonds deden de anderen na het eten nog drankspelletjes, maar daar hadden Pieter en ik niet zoveel zin in. We hadden enkele Belgische bieren meegebracht en lieten de meesten dan eens proeven. Ze vielen duidelijk in de smaak. Terwijl de anderen drankspelletjes deden, zaten Pieter en ik met 3 Bulgaarse meisjes op onze kamer. We hadden het over de cultuurverschillen. Het was opvallend hoe goed ze ‘de Bulgaarse mentaliteit’ (auto’s stelen, etc..) konden relativeren en dat ze er zelf mee konden lachen. Toen Andy (een Brit) met zijn gitaar voorbijkwam, vroegen we hem of hij wat voor ons kon spelen. Na een tijdje zat er wel 20-30 man op onze kamer J. Beneden begon ondertussen de ‘fuif’. Het was echt nog een toffe avond en wederom werd het laat…

Zondagochtend moesten we het hele huis schoonmaken. Doordat de taken goed verdeeld waren, ging het snel. Daarna gingen we richting station en uiteindelijk was ik om 17u thuis, moe, maar heel tevreden over het zalige weekend.

Meerdere foto’s volgen nog…

De laatste weken ben ik zo goed als dagelijks aan het sporten. De eerste weken ging ik voornamelijk joggen, maar nu kan ik ook hier ook voetballen en fitnessen. ‘Hochschulsport Köln’ heeft een uitgebreid aanbod aan mogelijkheden om te sporten voor studenten. Zo kan je 4 dagen per week gaan mini- of zaalvoetballen. Je moet er wel altijd stipt zijn, want de plaatsen zijn beperkt. Dan vorm je ploegjes van 5 spelers en speel je constant matchen tegen verschillende ploegen. Het is wel tof om met anderstaligen in de ploeg te zitten. Zo leer je de basiswoordenschat van het coaching in het Duits.

Hier in Efferen is er ook een basketbalterrein, waar jongeren ook dikwijls 5 tegen 5 matchen spelen. Aangezien er in Efferen veel Erasmusstudenten zitten, zijn er veel verschillende nationaliteiten onder de voetballers. Het niveau is nog redelijk hoog, wat de matchen wel leuk maakt. Voor de techniek is het alleszins niet slecht.

‘s Zondags spelen we op het voetbalveld in Efferen echt veldvoetbal. Dan spreken we om 15u af en brengt elk wat vrienden mee zodat we ongeveer met 22 man zijn. Hoewel het niveau niet altijd hoogstaand is, doet het toch deugd om nog eens goed te shotten. Ik zou deze sport toch moeilijk kunnen missen, denk ik.

2 weken geleden kon je je als student inschrijven om gratis te fitnessen. Ik had gehoord van Antje dat er steeds superveel studenten zijn die zich ervoor inschrijven. Omdat er maar beperkte plaatsen zijn, wordt er geloot wie uiteindelijk een semester lang gratis mag fitnessen. Antje vertelde me dat niemand van haar vrienden er ooit bij was. Toen ik me ging inschrijven stonden er ongeveer 50 studenten voor mij in de wachtrij. Het ging vrij vlot, dus waagde ik toch mijn kans. ’s Middags kreeg ik een mail dat ik erbij was!

Ik mag nu 5 maanden gratis fitnessen in de ‘Just Fit’. Er zijn 5 studio’s in Keulen en ik mag kiezen waar ik ga. Meestal ga ik met de fiets tot in Hürth. De fitness is echt chique. Ik denk dat er meer dan 200 toestellen zijn, allemaal de allernieuwste. Een personal coach heeft voor mij een persoonlijk fitnessprogramma gemaakt. Het is niet de bedoeling dat ik hier elke dag ga fitnessen, maar 3-4 keer per week fitnessen, is echt wel ontspannend.

Hierop waren jullie waarschijnlijk al weken aan het wachten: een foto van de enige echte Kölner Dom. Enjoy!

Vandaag kwam ik tot het besef dat het weer veel te lang geleden dat ik hier nog iets gepost heb. Het is niet zo dat ik niks meer te vertellen heb, maar mijn programma is redelijk goed gevuld de laatste dagen. En als ik iets wil schrijven, dan wil ik er echt tijd voor maken.

Vorige week was mijn eerste echte volledige lesweek. Zoals mijn lessenrooster er nu uitziet, heb ik 4 dagen in de week de volledige namiddag vrij. Enkel op woensdag heb ik ’s middags les, tot 19u. Het voordeel is dat ik nu veel vrije tijd heb om te sporten. Het nadeel is dat ik 2 keer per week ’s morgens om 8u les heb – redelijk pijnlijk, maar het gaat. Ik heb elke dag in de voormiddag les, dus zwaar feesten in de week zal misschien niet lukken. Het kan zijn dat er nog veranderingen in mijn lessenrooster komen, want de vakken die ik hier volg, moeten vanuit België goedgekeurd worden. Dat is dus nog even afwachten.

Vorige week maandag was er de Erasmus Welcome Party in de ‘Schmelztiegel’. De Schmelztiegel is een café, waar ongeveer 60 personen binnen kunnen. Op de Welcome Party was er zeker 150 man, waardoor de meeste studenten buiten stonden. We hadden met de Belgen afgesproken aan de Schmelztiegel en hebben uiteindelijk de hele avond buiten gestaan. Dit kwam wel goedkoop uit, want we konden onze drank in de kiosk halen. We leerden er nog enkele Spanjaarden en Italianen kennen. Wie me het meeste bijbleef, was José – een Spanjaard die Nederlandse les heeft gevolgd. Hij kan enkele zinnetjes Nederlands, maar spreekt met een echt Hollands accent. Zalige kerel!

Woensdag was het België-Spanje. De andere Belgen wouden naar Wales-Duitsland gaan kijken, maar José had me gevraagd of ik niet bij hem op kot naar België-Spanje kwam kijken. Hij woont ook in Efferen. Samen met nog enkele andere Spaanse vrienden van José keken we de match online. Soms zat het beeld even vast, maar de sfeer was wel super. Ik had enkele jupilers meegebracht, die duidelijk in de smaak vielen. Bij de 1-0 voor België werd het even stil, maar toen het 1-2 werd, werden ze wild. Ik vond het toch een verdienstelijke match van de Belgen en vond het een gezellige avond. De volgende dag ging ik nog voetballen met José en nog een Spaanse vriend van hem. De revanche voor de match van de dag ervoor was er snel J.

Vrijdag was ik uitgenodigd op het verjaardagsfeestje van Maria. Die leerde ik vorige week kennen in de Stiefel, samen met haar vriendinnen Anna en Nora. Samen met Pieter, Bart en nog een kotgenoot van Bart gingen we naar dat feestje. Er was ongeveer 40 man. Weer de hele avond Duits gesproken en ik heb veel nieuwe mensen leren kennen. Ik wist dat het die avond ook weer Bunker-Party was in Efferen. Er waren nog enkele Spanjaarden die ik kende vanuit de FH of van Efferen. Ik ben ze nog even goeiedag gaan zeggen en ben dan in mijn bed gekropen, want de volgende dag kwamen mijn ouders en mijn broer op bezoek. Mijn oma had me gezegd dat ik geen ‘houten kop’ mocht hebben, dus moest ik maken dat ik de volgende dag fris was ;)

Zaterdag rond 11u kwamen mijn ouders en Pieter hier in Efferen aan. Het deed echt deugd om hen terug te zien. Ze hadden bijna een volle auto met gerief voor me meegebracht: een bak Jupiler, een bak Hoegaarden, 12 donkere Leffes, een grote fles Duvel en een grote fles La Chouffe + chocomousse, chocola, … - echt super! Het bier is niet bedoeld om zelf allemaal op te drinken, maar zal op ons Belgisch feestje (met de Belgische frieten) geconsumeerd worden. Ik was donderdag nog naar de winkel gegaan om broodjes, sla, tomaat, komkommer, eitjes en kaas, zodat we zelfs smosjes konden maken. Mijn ouders en mijn broer waren duidelijk enthousiast over mijn kot en het studentendorp. Het is tof dat ze nu een idee hebben over hoe ik hier leef.

Rond de middag gingen mijn ouders naar het hotelletje dat ze in Hürth geboekt hadden. Pieter en ik gingen richting centrum, even naar de winkelstraat. Rond 17u hadden we met onze ouders in Efferen afgesproken. We gingen met de S-Bahn richting Dom/Hauptbahnhof. We deden een kleine wandeling, van de Dom, zo langs de Rijn tot in de Altstadt. Dat is een gezellige buurt met vele smalle straatjes. Er zijn ook veel cafés en restaurants. Daarna gingen we samen nog iets eten.  Omstreeks 20u waren we terug in Efferen. Mijn ouders gingen naar hun hotel en Pieter bleef bij mij slapen. Het was zalig om nog wat bij te praten.

De volgende dag hadden mijn ouders het ontbijt meegebracht. We ontbeten nog samen en tegen de middag keerden ze terug huiswaarts, zodat mijn broer nog naar de Chiro kon en papa nog naar de eerste ploeg van VV Straatje kon gaan kijken. Het was een tof weerzien, ik was alleszins tevreden.

Nu zijn jullie weer wat op de hoogte van mijn gebeurtenissen hier. Ik beklaag het me alleszins niet dat ik de stap heb gezet om naar Keulen te komen. In het begin was het even aanpassen, maar de mensen die ik al heb leren kennen en de vele feestjes hier zorgen voor een unieke ervaring.  Als jullie nieuws hebben, laat iets weten hé!

Liebe Grüsse,

Wallie

Hier nog enkele foto's:

• Ons konijntje, Harissa

• Het meer hier in de buurt (2)

• De Volksgarten

Donderdagavond waren Antje en ik uitgenodigd bij Karsten (een vriend van Antje) op kot. Er was nog een andere vriendin van hen – Nicola. Ik had enkele Belgische bieren meegebracht, die duidelijk in de smaak vielen. Antje, Karsten en Nicola hebben samen gestudeerd en zijn midden/eind de twintig. Ik wist vooraf niet echt wat ik van de avond moest verwachten, maar het was echt heel gezellig. Karsten heeft vroeger een beetje Nederlands gestudeerd en hij wil graag zijn Nederlands wat opfrissen. De basiszinnetjes van het Nederlands kon hij nog, maar het zit toch al ver. We spraken dus voornamelijk Duits. Ze vonden dat mijn Duits echt goed is. We hadden toffe gesprekken en Antje en ik maakten onze plannen voor de ‘Belgische avond’ bekend. We hadden het idee om enkele vrienden uit te nodigen en om voor hen échte Belgische frieten (met mayonaise natuurlijk!) te bakken. Daarnaast zullen we zorgen voor enkele Belgische bieren. De anderen zagen het al volledig zitten. Ze vroegen of er ook wafels en chocolade zullen zijn, maar we gaan het bij frieten en bier houden J

Antje kwam op het nog betere? idee om op een andere keer een drinkwedstrijd tussen België en Duitsland te houden. 3 tegen 3: ik met 2 vrienden tegen Max (Antjes Duitse vriend) en 2 vrienden. Om het eerlijk te houden zou er afgewisseld worden tussen Duits en Belgisch bier. We zien wel nog wat daar van komt…

Rond 23u namen we de S-Bahn terug naar Efferen, want er was nog de Bunker-party in het studentendorp. Deze fuiven vinden 1x per maand plaats. Antje vertelde me dat er meestal foute muziek gedraaid wordt en dat je je echt moet indrinken om je daar te amuseren. Toen we in het studentendorp aankwamen, stonden er buiten echt veel studenten en je kon de muziek tot in onze WG horen. Tegen 24u waren ook Pieter en Kurt hier. We hadden ’s middags een fles tequila gekocht en namen elk 3 shotjes. Dan gingen we richting Bunker-party. Het was inderdaad foute muziek, maar er was wel veel volk. Pieter, Kurt en ik raakten aan de praat met 3 Duitse studenten. De gesprekken waren echt hilarisch! Ik lag om 4u in mijn bed en moest om 10u naar de les. Kurt en Pieter moesten nog met de fiets naar hun kot. Pieter had geen les op vrijdag. Kurt moest om 8u naar de les, maar heeft uiteindelijk maar gepast voor de lessen. Ik geraakte nog vrij vlot uit mijn bed en was net op tijd in de les .

Tschüss!

Wouter

In het begin van deze week had ik nog geen vast lessenrooster. Ik wist van ongeveer 5 lessen dat ik ze zeker moest volgen. De andere waren nog vraagtekens. Ik wachtte nog op een antwoord van de coördinator van Hogent ivm met de vakken die ik hier moet volgen. Daardoor had ik maandag nog geen les. Dinsdag had ik normaal gezien ‘Internationale Organisationen’, maar ik had me ingeschreven voor de Stadtführung, waardoor ik niet naar deze les kon gaan. Uiteindelijk bleek dat deze les wegviel, dus ik was tevreden dat ik voor de Stadtführung had gekozen.

Woensdag had ik (eindeljk) mijn eerste les. Het was vertalen van het Duits naar het Frans. Het is echt een uitdaging om tussen twee vreemde talen te vertalen. De docente was heel vriendelijk. Ik vond het niveau degelijk. De teksten zijn vergelijkbaar met degene die we in België vertaalden. In de namiddag had ik normaal gezien nog ‘Vortrags- und Präsentationstechniken’, maar deze les viel weg. Het is hier blijkbaar de gewoonte dat de eerste weken verschillende lessen wegvallen. De anderen waren een beetje geërgerd omdat ze meerdere malen voor niets naar de les waren gekomen. Uiteindelijk had ik nog niet veel minder les gevolgd dan de anderen. Ik kreeg ’s avonds nog een mail van de Erasmuscoördinator met antwoord op mijn vragen, waardoor ik mijn lessenrooster zo goed als volledig kon opstellen.

Donderdag had ik om 8u ’s morgens ‘Einführung in die Sprachdatenverarbeitung’. Het was niet simpel om uit mijn bed te geraken, maar het is me toch gelukt. De les was redelijk saai. Het gaat over taaltechnologie, maar het is enkel de theorie, geen praktijk. ’s Middags had ik nog vertalen van het Frans naar het Duits. Dit vak wou ik als keuzevak volgen, maar dat ga ik toch niet doen. Voor de Duitse studenten is het vanzelfsprekend om naar het Duits te vertalen, maar voor mij kost het toch meer moeite en tijd. Ik denk dat het niveauverschil met de andere studenten te groot zal zijn. ‘Deutsche Landeswissenschaft’ viel nog weg in de namiddag.

Vanmorgen had ik ‘Mündliches Übersetzen’ Frans-Duits en omgekeerd. In de les zaten enkel studenten met Duits of Frans als moedertaal. Ik was de enige met een andere taal als moedertaal. De les bestaat uit het direct vertalen van teksten, zonder voorbereidingstijd. Het is een vak uit het 6^e semester en voor F1 (Frans als eerste keuzetaal), waardoor het niveau echt wel heel hoog is. Het was wel confronterend om te beseffen dat mijn Frans en Duits toch nog niet zijn wat het zou moeten zijn. Ik ga een ander vak zoeken, want deze les ging veel te snel voor me. Zo steek ik er ook niks van op. Daarna had ik nog ‘Einführung in die Landeswissenschaft’: een vak over de geografie, geschiedenis, politiek, literatuur en cultuur van Frankrijk. Het was nog interessant en hier kon ik gelukkig wel alles goed meevolgen.

Volgende week zou mijn lessenrooster zo goed als definitief moeten zijn. Ik moet juist nog een nieuwe keuze voor het keuzevak maken en een oplossing zoeken voor ‘Frans Mondelinge Vaardigheid’. Na een ‘bewogen’ lesweek zou er volgende week toch wat meer structuur en zekerheid in verband met de lessen moeten zijn.

Intussen is de eerste lesweek begonnen. Maandag 6 oktober begonnen de lessen, maar ’s maandags is er voorlopig nog geen les voor mij. Om 15u was er een Welcome Party van de FH. Eerst waren er enkele toespraken, waarop een receptie volgde. Die was op de bovenste verdieping, waar er ook een balkon was met een mooi zicht op de stad Keulen. We kregen er gratis hapjes en ook een drankje - in ons geval Kölsch – aangeboden. Snel werd duidelijk dat de Spanjaarden de grote meerderheid van de Erasmussers vormen. Buiten op het balkon stonden bijna alle Spanjaarden. Er was bijna uitsluitend Spaans te horen. We leerden er nog een andere Belg, Niels, kennen. Enkele anderen van het ‘Belgische groepje’ maakten er kennis met enkele Spanjaarden. We spraken af om ’s avonds nog iets te gaan drinken.

We waren met een twaalftal personen en zorgden ervoor dat de verschillende nationaliteiten wat verspreid aan de tafel zaten. Ik had echt toffe gesprekken met Omar, Isabel en Berta - 3 Spanjaarden. Ik had geluk dat ik bij hen in de buurt aan tafel zat, want zij zijn de Spanjaarden met de beste 'Deutschkenntnisse'. Berta heeft een Duitse vader, Isabel heeft vorig jaar in Berlijn gewoond en Omar studeert al lang Duits en heeft al een tijdje in Duitsland gestudeerd. De andere Spanjaarden konden geen of nauwelijks Duits, waardoor de andere gesprekken in een mix van Spaans, Engels en Italiaans verliepen.

Het deed echt deugd om een volledige avond Duits te praten. De avonden met enkel de Belgen waren ook super, maar Duits spreken geeft echt voldoening. Daarvoor ga je op Erasmus: Je komt in contact met andere culturen en je oefent je vreemde talen. We hadden gesprekken over de cultuurverschillen tussen Spanje, Duitsland en België. Spanjaarden zijn over alles heel open. Ze vinden de Duitsers nogal afstandelijk. Ik denk dat wij Belgen wat tussen de twee zitten. Het was alleszins een gezellige avond. We hebben superveel gelachen.

Zaterdag speelde FC Köln tegen Borussia Mönchengladbach.  Mönchengladbach ligt op ongeveer 60 km van Keulen, dus het is hier de plaatselijke derby. Beide ploegen zijn dit seizoen naar de Bundesliga gepromoveerd. Bart had het idee om op café naar de match te gaan kijken. Om half 4 ‘s middags spraken we (Bart, Kurt en ik) af in de Joe Champs American Sports Bar. In dit café kan je echt Amerikaans eten en zijn er wel meer dan 30 tv’s en 2 grote schermen. Je kan er zelfs meerdere matchen tegelijk volgen. Er was veel volk om de match te volgen – velen uitgerust met sjaal of shirt van FC. Köln. Het voetbal leeft hier duidelijk meer dan pakweg in Gent. De match eindigde op 1-2 voor Köln, met de winning-goal in de slotminuten. De sfeer was echt super. Het viel me op dat de supporters optimistischer zijn, hun ploeg ook aanmoedigen wanneer het minder gaat en dat ze minder snel klagen. Op elke goede pass of geslaagde actie volgde er applaus, ook al was het spel niet altijd schitterend.

Tegen ’s avonds kreeg ik te horen dat onze voetbalploeg de derby tegen Sint-Pauwels met 2-3 had gewonnen. We hebben nu 15 op 18, waardoor we waarschijnlijk mee aan de kop van het klassement komen. Proficiat jongens! Het was raar om een zaterdag mee te maken waarop ik zelf niet moest shotten. Ik mis de trainingen, matchen en teamgeest soms wel. Ik ga hier dikwijls joggen of eens voetballen, maar het is toch niet hetzelfde. Vanaf volgende week kan je hier met ‘Hochschulsport’ verschillende sporten gratis beoefenen. Ik kijk ernaar uit om toch iets meer beweging te hebben.

Aangezien we donderdag en vrijdag al waren uitgegaan, besloten we om zaterdagavond rustig door te brengen. Ik heb nog een film gekeken en ben dan gaan slapen.

Vandaag was de minste dag tot nu toe. Al sinds vanmorgen regent het constant, waardoor er niet zoveel mogelijkheden zijn om ergens naartoe te gaan. Vandaag was het marathon in Keulen. Ik had wel zin om eens een kijkje te gaan nemen, maar het openbaar vervoer reed niet door de marathon en het rotweer liet fietsen niet echt toe. Ik heb me dan maar beziggehouden met enkele mails te versturen en de thema’s voor het seminariewerk in het 2^e semester eens door te nemen. Deze staan online op de site van Hogent, maar verder weten we hier niet echt veel over. Ik heb gehoord dat op een bepaald moment alle studenten hun keuze moeten maken op het internet. Je moet naar het schijnt echt een lijstje maken met 5 favorieten, want wie het thema het eerst aanklikt, heeft eerste keuze. En er zijn maar beperkte plaatsen per thema. Survival of the fittest – stresserend, heb ik gehoord.

Deze middag heb ik naar ‘Into the wild’ gekeken. Ik wou deze film al lang eens zien, maar het was er nog nooit echt van gekomen. Hij was me door verschillende vrienden al aangeraden – en terecht. Deze meer dan 2 uur durende film zet je echt aan tot nadenken. Hij gaat over een jongen die al het materiële achterlaat en alleen richting Alaska vertrekt, om daar in de natuur te leven. De boodschap die erachter zit, de prachtige beelden en de muziek van Eddie Vedder zorgden voor 2 uur kippenvel. Het hoofdpersonage denkt dat hij geen mensen nodig heeft om gelukkig te zijn, enkel de natuur, maar op het einde komt hij tot deze conclusie: “Happiness is only real, when shared”. Ik besefte dat ik het echt wel getroffen heb met mijn vrienden en familie. Ik heb me hier echt goed, ben blij dat ik hier ben en dat ik al mensen heb leren kennen, waarmee ik het goed kan vinden. Maar op de ‘eenzame’ momenten is het soms toch lastig. Als je dan nog eens gedwongen bent om binnen te blijven door het weer, valt het even tegen. Maar goed, vanaf morgen beginnen de lessen en staat er bijna elke avond een activiteit op het programma. Ik ben eens benieuwd wat de komende dagen gaan geven..

Het is al even geleden dat ik nog een bericht heb geplaatst op mijn blog. Dit is niet omdat ik niks meer te vertellen heb, maar omdat ik me de voorbije dagen echt geamuseerd heb. Donderdagmorgen was er een introductie voor de Erasmussers aan de FH. Ik kende nog niet echt mijn weg op de Fachhochschule, dus ik vroeg het aan een meisje, die Belgische bleek te zijn. Daarna zag ik ook Bart, mijn medestudent aan Hogeschool Gent. Hij had al kennisgemaakt met enkele andere Belgen. De introductie was wel interessant. Zo weten we iets meer hoe alles in zijn werk gaat op de FH. Na de introductie was er nog een rondleiding in de FH, die eindigde in het studentenrestaurant. We spraken met de Belgen (en een Nederlands meisje) af dat we samen in het studentenrestaurant zouden eten en we wisselden e-mailadressen uit. De eerste contacten waren direct super.

’s Avonds hadden we met ons achten in het centrum van Keulen afgesproken om iets te gaan drinken. We hadden om 22u op Barbarossaplatz afgesproken en gingen samen richting Zülpicher Strasse. Daar begon onze zoektocht naar een café. Het was superdruk in alle cafés. Er was nergens plaats voor 8 personen. Uiteindelijk besloten we een Kölsch (pintje) in een nachtwinkel te kopen. Zoals echte Duitsers liepen we met ons flesje over straat. Ondertussen gingen de meisjes op zoek naar een café waar we konden zitten, dat we uiteindelijk ook vonden. Het was echt een gezellige avond. Om 1 uur was de laatste tram 18 richting Efferen, dus daar scheidden onze wegen. Op weg van het station in Efferen naar het studentendorp spraken enkele studenten me aan. Ze vroegen of ik meeging naar ‘Efferino’, het studentencafé van het studentendorp hier. Ik twijfelde even, maar liet me toch overhalen om mee te gaan. Het is opvallend hoe sociaal de jongeren hier wel zijn. Ze vroegen direct waar ik vandaan kwam en vonden het tof dat ik Erasmusser ben. In Efferino was er een twintigtal man. Sommigen waren aan het dansen (op Duitse muziek!), anderen aan het kickeren. Ik leerde direct toffe mensen kennen. Ik mag niet klagen over mijn integratie hier J. Tegen half 3 besloot ik te gaan slapen. Tevreden ging ik naar mijn WG.

Wouter-Bart-Anky-Lies-Eline-Virginie-Pieter

Pieter-Kurt-Wouter-Bart
 

De volgende dag (vrijdag) stond ik om 10u op. Ik voelde me niet echt fris. Het was zalig herfstweer, dus ik besloot te gaan lopen. Ik wist dat er hier in de buurt ergens een meer was, maar ik wist niet precies waar. Ik maakte een grote tour en kwam uiteindelijk aan het meer uit. Het is echt een prachtige locatie, zeker in de herfst. Ik zal eens foto’s trekken als ik nog eens terug ga en ze hier dan posten. Het lopen deed me deugd. Na een uur lopen een een goede douche voelde ik me weer fit.

’s Avonds gingen we nog iets drinken met de Belgische jongens: Bart, Pieter, Kurt en ik. Pieter verjaart op 4 oktober, dus hij kon de nacht in vieren. Het was echt weer gezellig en we hebben veel gelachen. Ik heb het gevoel dat we allemaal ongeveer op dezelfde golflengte zitten, waardoor het heel goed klikt. We hadden vooraf gezegd dat we niet ‘unbedingt’ altijd met elkaar moeten afspreken. We willen allemaal hier ons Duits en eventueel andere talen oefenen en ook veel mensen leren kennen, maar voor de eerste week/weken is het wel leuk dat je direct mensen hebt waarmee je kan optrekken. Het was opnieuw een geslaagde avond!

Wouter

PS: Als jullie willen, kunnen jullie een reactie plaatsen bij mijn blog hier of wat nieuws achterlaten. Ik heb momenteel niet echt een idee wie mijn blog volgt en het is steeds fijn wat nieuws uit België te horen. Het mag, maar het moet niet J Groetjes!

Het regent al de hele dag! Ik word er echt moe van… Vanmorgen was er om half negen een introductie over de vakken Frans aan de FH. Ik was om half acht opgestaan en had rustig ontbeten. Tegen 8u ging ik richting S-Bahn hier in Efferen, maar ik had net een tram gemist. Uiteindelijk kwam ik om 8u45 aan in de FH. Ik besloot om niet meer naar de introductie te gaan en terug richting Efferen te keren.

In een straat wat verder van mijn kot passeerde ik een kraampje met kip aan het spit. Ik had ondertussen al grote honger en kon niet weerstaan aan deze geur. Mijn middagmaal bestond uit een halve kip, appelmoes en brood. Niet slecht!

’s Middags heb ik de bus naar Hürth-centrum genomen om me op het stadhuis bij het ‘Einwohneranmeldeamt’ te gaan inschrijven. Ik moet juist nog een formulier invullen en nog eens terugkeren en dan zijn al mijn papieren in orde. Ik vind dat het voorlopig nog vrij goed meevalt qua papierwerk.

Toen ik terug op mijn kot kwam kreeg ik mijn klop. De aanhoudende regen maakte me echt moe. Ik heb me een uurtje neergelegd en ben half ingedommeld. Daarna ben ik beginnen bloggen.

Ondertussen hoor ik dat zowat de helft van mijn familie ziekjes is. Bij deze wens ik hen veel beterschap!

Liebe Grüße aus dem regnerischen Köln!

Wouter

Gisteren ben ik naar de Fachhochschule gegaan om me in te schrijven. Daarvoor moest ik in het verzekeringsbureau AOK een verzekeringsbewijs afhalen. Ik had vooraf een Tageskarte gekocht, zodat ik de hele dag met de S-Bahn (de tram hier) overal naartoe kon. Het is echt een luxe als je de S-Bahn in Köln kan nemen. Er zijn om de 4 à 10 minuten ritten en als je moet overstappen, moet je nooit lang wachten. In de trams en bussen staan de haltes en richting elektronisch aangeduid, zodat je bijna niet kan missen.

Aan de FH kreeg ik een voorlopig vervoerbewijs, zodat ik een hele maand met het openbaar vervoer in Keulen en omstreken mag rijden. Binnen 2 weken sturen ze mijn ‘Multica’ op. Dit is een studentenkaart, die ook geldt als vervoerbewijs voor het openbaar vervoer en als betaalkaart in de wasserette en het studentenrestaurant gedurende dit semester. Vanaf nu kan dus ik altijd het openbaar vervoer gebruiken en eventueel een daguitstap naar Bonn plannen.

Verder ben ik gisteren om boodschappen gegaan. Je hebt hier in Efferen een Lidl en een Rewe. In de Lidl vind je ongeveer dezelfde producten als in België - juist iets meer worst J. Het valt me op dat bepaalde producten hier duidelijk goedkoper zijn en andere dan weer aanzienlijk duurder. De Rewe is in het algemeen wel duur.

’s Avonds heb ik me beziggehouden met een poging tot het samenstellen van mijn lessenrooster. Het is niet eenvoudig, voor alle vakken uit België hier aan de FH een equivalent te vinden. Donderdag komen we samen met de Erasmussers op de FH. Daar zal ik waarschijnlijk meer duidelijkheid krijgen. Het voordeel is wel dat ik min of meer kan kiezen wanneer ik les heb.

Na een schitterende vakantie van 3 maanden kwam 28 september eindelijk dichterbij. Op deze dag zou ik op Erasmusavontuur naar Keulen vertrekken. Maar zo ver was ik nog niet. Donderdag moest ik mijn praktisch rij-examen afleggen. De voorbije maanden had ik veel geoefend, maar ik had er niet zoveel vertrouwen in. Toch wou ik absoluut mijn rijbewijs halen. Ik moést slagen, want anders zou ik te veel onder druk komen te staan na het Erasmusverblijf. Mijn voorlopig rijbewijs was namelijk nog maar 7 maanden geldig. En ik had ook niet echt zin om mijn theorie-examen opnieuw te doen of snel nog een 2^e keer te proberen en misschien nog 6 uur rijles moeten nemen. De dagen voor het rij-examen was ik redelijk zenuwachtig, maar op het examen zelf kon ik mijn zenuwen onder controle houden. Ik slaagde voor mijn rij-examen. Mission completed!

De laatste maand in België was echt zalig. Crammerock was één groot feest. Met de reserven van VVS haalden we 12 op 15 en ook met Mini KBC speelden we goed voetbal. Het behalen van mijn rijbewijs en het feit dat ik bijna al mijn vrienden en familie nog voor mijn vertrek heb kunnen zien, zorgden voor de kers op de taart. Het zal wel even wennen zijn om deze mensen een tijdje niet te zien, maar Erasmus is een eenmalige kans en die moest ik grijpen.

Deze morgen zijn we (papa en ik) met een goedgevulde auto richting Hürth vertrokken. Hier bevindt mijn kot zich, net buiten Keulen. We waren om half 9 vertrokken en waren hier om 11u. We hebben de auto uitgeladen en papa is direct terug richting België vertrokken. Ik heb me geïnstalleerd op mijn kot en ben met de fiets Hürth gaan verkennen. Het was zalig weer vandaag en Hürth ligt volledig in de natuur. Deze combinatie zorgde voor een ontspannende verkenningstocht in Hürth. In Keulen zelf ben ik nog niet geraakt, dat staat voor morgen op het programma.

Bij de aankomst hier was 1 van de 2 kotgenotes hier al aanwezig. Ina had ik al eens gezien toen ik het kot kwam vastleggen en het was een tof weerzien. De andere kotgenote, Antje, had ik nog niet gezien. Ik wist dat ze lange tijd in België gewoond heeft, dat ze Nederlands spreekt en dat ze er erg naar uitkeek, dat een Vlaming de WG (het kot) kwam vervoegen. Het eerste contact met Antje was direct hartelijk. Haar Nederlands – met een licht West-Vlaams en Duits accent – is nog heel goed. Het zal het er gemakkelijker op maken als ik hier iets in het Duits niet begrijp. Ik zie het hier dus wel zitten op kot.

Morgen begint de introductieweek met op het programma een introductiedag van de Fachhochschule en een kennismaking met de Erasmussers. Ik ga proberen hier af en toe een bericht te posten, zodat jullie op de hoogte blijven van de gebeurtenissen hier.

Viele Grüße aus Deutschland,

Wouter

Hier nog enkele foto's..

Onze WG:

Mijn kamer: